Planlama, belirlenen amaçlara ulaşmak için kaynakların en iyi şekilde tahsis edilmesidir; geleceğe yönelik amaçların (hedeflerin) ve eylemlerin belirlenmesiyle ilgili bir süreçler bütünüdür.
Sınai bir işletme, hem girdilere hem de çıktılara açık, çevresiyle etkin biçimde etkileşim içinde olan bir sistemdir. Bir işletmenin dış çevresi, onun işleyişini etkileyen veya işletmenin kendisinin etkilediği her şeydir. Çevrenin işletme üzerindeki etkisi etkin ya da edilgen olabilir.
Bir sistem olarak işletme, ancak iç unsurlarının hem birbirleriyle hem de dış çevreyle sıkı bir etkileşim içinde bulunması sayesinde başarıyla işleyebilir ve gelişebilir. Amaçların ve kaynakların önceden koordine edilmesini sağlayan ve işletmenin maddi ve toplumsal yapısının ayrı parçalarının amaca yönelik etkileşimini güvence altına alan yöntem planlamadır. Planlama, bir sistemin özelliklerine sahiptir. Planlama sistemi üç ana bileşenden oluşur: girdi, çıktı ve bir dönüştürücü (planın geliştirilme sürecinin kendisi). Girdi; bilgi, madde ve emek kaynaklarından oluşur; çıktı ise planlama sisteminin ürünüdür (plan ya da proje) — planlama dönemi boyunca üretim sisteminin bütününün ve unsurlarının parametrelerini ve davranışını belirleyen bir belgedir. Bu belge; işlerin hacmini, sürelerini, düzenini ve sırasını, madde ve emek kaynaklarının harcanmasını, toplumsal önlemlerin uygulanmasını, ayrıca unsurların hem birbirleriyle hem de tedarikçiler, tüketiciler ve devlet ekonomik ve mali kurumlarıyla olan etkileşim de dâhil olmak üzere dış çevreyle en iyi etkileşimini belirleyen, adreslenmiş ve birbirine bağlı görevler bütünüdür.
Böylece plan, işletmenin ve bölümlerinin üretim ve iş faaliyetlerini tanımlar ve bu yolla, bölüm ekibinin ulaşması gereken üretim kontrol parametrelerini ortaya koyar; bu parametrelere göre, gerçekleşen sonuçlar öngörülenlerle karşılaştırılarak üretim izlemesi ve düzenlemesi yürütülür.
Yönetim sistemi bu programı uygular ve işletmenin plan tarafından belirlenen parametreler içinde işlemesini sağlar.