Istnieje kilkadziesiąt definicji tego pojęcia. Definicja pojęcia systemu zmieniała się nie tylko pod względem formy, lecz także treści.
System to:
- kompleks wzajemnie oddziałujących komponentów (L. von Bertalanffy).
- zbiór elementów pozostających w określonych relacjach ze sobą nawzajem i z otoczeniem (L. von Bertalanffy).
- całość złożona z wielu części; zespół atrybutów (C. Cherry).
- zbiór wzajemnie powiązanych elementów, wyodrębniony z otoczenia i wchodzący z nim w interakcję jako całość (F. I. Peregudow, F. P. Tarasienko).
- układ, zbiór lub zestaw rzeczy połączonych lub powiązanych ze sobą w taki sposób, że tworzą razem pewną jedność, integralność; układ komponentów fizycznych połączonych lub powiązanych ze sobą w taki sposób, że tworzą lub działają jako jednolita całość (Distefano).
- kombinacja wzajemnie oddziałujących elementów zorganizowanych w celu osiągnięcia jednego lub kilku określonych celów (ISO/IEC 15288).
- skończony zbiór elementów funkcjonalnych i relacji między nimi, wyodrębniony z otoczenia zgodnie z określonym celem w zdefiniowanym przedziale czasu (W. N. Sagatowski).
- odbicie w świadomości podmiotu (badacza, obserwatora) właściwości obiektów i ich relacji w zadaniu badania i poznania (J. I. Czerniak).
- system S zdefiniowany na obiekcie A względem właściwości (jakości) integratywnej to zbiór takich elementów, pozostających w takich relacjach, które generują daną właściwość integratywną (E. B. Agoszkowa, B. W. Achlibiniński).
- zbiór zintegrowanych i regularnie wzajemnie oddziałujących lub współzależnych elementów stworzonych w celu osiągnięcia określonych celów, w którym relacje między elementami są zdefiniowane i stabilne, a ogólna wydajność lub funkcjonalność systemu przewyższa prostą sumę jego elementów (PMBOK).
- urządzenie, które przyjmuje jedno lub więcej wejść i generuje jedno lub więcej wyjść (Drenick).
- urządzenie, proces lub schemat, który zachowuje się zgodnie z pewnym przepisem; funkcja systemu polega na działaniu w czasie na informacji i/lub energii, i/lub materii w celu wytworzenia informacji i/lub energii, i/lub materii (D. Ellis, F. Ludwig).
- abstrakcja matematyczna służąca jako model zjawiska dynamicznego (H. Freeman).
- zintegrowany zbiór wzajemnie oddziałujących elementów przeznaczonych do wspólnego wykonywania z góry określonej funkcji (R. Gibson).
- zbiór obiektów wraz z relacjami między obiektami i między ich atrybutami (A. Hall, R. Fagen).
- zbiór bytów lub rzeczy, ożywionych lub nieożywionych, który otrzymuje określone wejścia i działa na nie w celu wytworzenia określonych wyjść, dążąc do maksymalizacji określonych funkcji wejść i wyjść (R. Kershner).
- obszar ograniczony w przestrzeni i czasie, w którym części składowe są połączone relacjami funkcjonalnymi (J. Miller).
- z matematycznego punktu widzenia pewna część świata, którą w dowolnym momencie można opisać, przypisując określone wartości pewnemu zbiorowi zmiennych; nie jest to jedynie zbiór jednostek (cząstek, indywiduów), z których każda podlega działającym na nią prawom przyczynowości, lecz całość relacji między tymi jednostkami. Im ściślej powiązane są te relacje, tym bardziej zorganizowany jest system tworzony przez te relacje (A. Rapoport).
- zbiór działań (funkcji), powiązanych w czasie i przestrzeni zbiorem praktycznych zadań podejmowania decyzji i oceny zachowania, czyli zadań zarządzania (S. Sengupta, R. Ackoff).
- termin używany do oznaczenia co najmniej dwóch różnych pojęć: regularnego, czyli uporządkowanego, układu składającego się z elementów lub części wzajemnie powiązanych i działających jako jedna całość; zbioru, czyli grupy elementów (części), niezbędnych do wykonania jakiejś operacji (A. Wilson, M. Wilson).
- niepusty zbiór elementów zawierający co najmniej dwa elementy, w którym elementy tego zbioru pozostają ze sobą w określonych relacjach i związkach (G. Kroeber).
- system abstrakcyjny, czyli po prostu system, który jest częściowo powiązanym zbiorem obiektów abstrakcyjnych stanowiących komponenty systemu. Komponenty systemu mogą być zorientowane lub niezorientowane; ich liczba może być skończona lub nieskończona; każdy z nich może być zdefiniowany przez skończoną lub nieskończoną liczbę zmiennych podstawowych (L. Zadeh, C. Desoer).
- zbiór połączonych, działających elementów (O. Lange).
- dowolna forma rozłożenia aktywności w łańcuchu, którą jakiś obserwator postrzega jako regularną (G. Pask).
- zbiór wzajemnie powiązanych komponentów tego czy innego rodzaju, uporządkowanych przez relacje posiadające dobrze określone właściwości; zbiór ten charakteryzuje się jednością wyrażającą się w jego integralnych właściwościach i funkcjach (W. S. Tiuchtin).
- różnorodność relacji i związków między elementami zbioru, która stanowi integralną jedność. Sensowne jest rozumienie systemu jako zorganizowanego zbioru tworzącego integralną jedność (A. D. Ursul).
- kompleks selektywnie zaangażowanych komponentów, w którym interakcja i wzajemne powiązanie komponentów przybierają charakter wzajemnego wspomagania, ukierunkowanego na uzyskanie skoncentrowanego użytecznego rezultatu (P. K. Anochin).
- zbiór rzeczywistych lub wyimaginowanych elementów, w jakikolwiek sposób wyodrębniony z reszty świata. Zbiór ten jest systemem, jeśli: określone są związki istniejące między tymi elementami; każdy element jest uważany za wewnętrznie niepodzielny; system oddziałuje ze światem zewnętrznym jako całość; przy ewolucji w czasie zbiór uważa się za jeden system, jeśli między jego elementami w różnych momentach czasu można ustalić zgodność jeden do jednego. Zgodność ta musi być jednoznaczna, a nie wzajemnie jednoznaczna. Uporządkowanie czasowe nie jest cechą konieczną; w przypadku rozbieżności całość można uznać za jeden system albo w ramach systemu można wyodrębnić podsystemy (L. A. Blumenfeld).
- zbiór obiektów, na którym realizowana jest z góry określona relacja o ustalonych właściwościach. Definicja dualna brzmi: system jako zbiór obiektów posiadających z góry określone właściwości przy ustalonych relacjach między nimi (A. I. Ujomow).