Planning (NL)

Planning — is het proces van optimale verdeling van middelen om gestelde doelen te bereiken. Het is een geheel van processen die verband houden met het stellen van doelen (taken) en acties gericht op het bereiken daarvan in de toekomst. In de context van de besturingstheorie en de systeembenadering is planning een sleutelelement dat de afstemming van de acties van alle onderdelen van het systeem waarborgt.

Planning in een onderneming

Een industriële onderneming wordt beschouwd als een open systeem dat actief samenwerkt met de externe omgeving. De externe omgeving omvat het geheel van objecten rondom het systeem die invloed kunnen uitoefenen op de werking van de onderneming, of omgekeerd — de onderneming oefent invloed uit op deze objecten. De interactie met de externe omgeving kan zowel actief als passief zijn.

De onderneming als systeem

Binnen de systeembenadering is een onderneming een complex systeem dat een veelheid aan onderling verbonden elementen omvat, zoals materiële middelen, arbeidsmiddelen, informatie, technologieën en sociale aspecten. Voor een succesvolle werking en ontwikkeling van dit systeem is een strikte samenwerking tussen de interne componenten en de interactie met de externe omgeving vereist. Een belangrijke methode die effectieve samenwerking en coördinatie van deze elementen waarborgt, is planning.

Het planningssysteem

De systeembenadering in planning veronderstelt dat planning deel uitmaakt van een breder systeem dat drie hoofdcomponenten omvat:

• Invoer: informationele, materiële en arbeidsmiddelen die worden gebruikt voor de ontwikkeling van het plan.
• Verwerker: het proces van planontwikkeling, dat analyse, verdeling van middelen en bepaling van taken omvat.
• Uitvoer: de output van het planningssysteem — een document dat een plan of project vormt en de parameters en het gedrag van het productiesysteem voor een bepaalde periode vastlegt.

Het plan dient als basis voor controle en regulering van de werkzaamheden van de onderneming, waarbij controlemparameters worden vastgesteld die het personeel van de onderneming moet bereiken. Het bestaat uit een geheel van onderling verbonden opdrachten, die het volgende omvatten:

Het plan dient als basis voor controle en regulering van de werkzaamheden van de onderneming, waarbij controleparameters worden vastgesteld die het personeel van de onderneming moet bereiken. Het bestaat uit een geheel van onderling verbonden opdrachten, die het volgende omvatten:

• Omvang van de werkzaamheden.
• Uitvoeringstermijnen.
• Volgorde en opeenvolging van de uitvoering van werkzaamheden.
• Gebruik van middelen (materieel, arbeid, financieel).
• Sociale maatregelen.
• Samenwerking met de externe omgeving (leveranciers, afnemers, overheidsinstanties).

Planning wordt in deze context een belangrijk instrument voor het beheer van de onderneming, alsook voor de effectieve samenwerking van de componenten zowel intern als met de externe omgeving. Daarbij is het belangrijk op te merken dat planning een cyclisch proces is, waarbij op basis van actuele gegevens en veranderingen in de externe omgeving aanpassingen worden aangebracht in reeds bestaande plannen.

Werkingsprogramma van de onderneming

Het werkingsprogramma van de onderneming binnen het planningssysteem wordt uitgevoerd via het beheersysteem, dat toezicht houdt op de uitvoering van het plan en de bijstelling ervan. Het beheersysteem garandeert het handhaven van de door het plan vastgestelde parameters binnen de vereiste grenzen, met gebruikmaking van beheermethoden zoals terugkoppeling, monitoring en bijsturing van afwijkingen. Deze beheerelementen zorgen voor een correcte werking van de onderneming onder omstandigheden van onzekerheid en veranderingen in de externe omgeving, wat een kernaspecte is van de besturingstheorie.

Theorie van de systeembenadering en besturing

De systeembenadering en de besturingstheorie zijn nauw verbonden met het planningsproces. De systeembenadering beschouwt de onderneming als een systeem dat bestaat uit een veelheid van onderling verbonden elementen, waarvan elk het algehele resultaat beïnvloedt. Terwijl de besturingstheorie de nadruk legt op het besluitvormingsproces en organisatorische acties gericht op het bereiken van doelen.

De toepassing van de systeembenadering in planning maakt het mogelijk om de onderlinge afhankelijkheden tussen elementen van de onderneming te identificeren, het gebruik van middelen te optimaliseren en risico's in verband met veranderingen in de externe omgeving te minimaliseren.

Zie ook

• Projectmanagement
• Systeemtheorie
• Systeembenadering