Planning — برنامهریزی
برنامهریزی — فرآیند توزیع بهینهٔ منابع برای دستیابی به اهداف تعیینشده است. این مجموعهای از فرآیندهای مرتبط با تعیین اهداف (وظایف) و اقداماتی است که در راستای تحقق آنها در آینده انجام میشود. در چارچوب نظریهٔ مدیریت و رویکرد سیستمی، برنامهریزی عنصری کلیدی است که انسجام عملکرد تمام بخشهای سیستم را تضمین میکند.
برنامهریزی در بنگاه
بنگاه صنعتی بهمثابهٔ یک سیستم باز در نظر گرفته میشود که بهطور فعال با محیط خارجی تعامل دارد. محیط خارجی شامل مجموعهای از اشیاء پیرامون سیستم است که میتوانند بر عملکرد بنگاه تأثیر بگذارند یا برعکس — بنگاه بر آن اشیاء اثر میگذارد. تعامل با محیط خارجی میتواند هم فعال و هم غیرفعال باشد.
بنگاه بهمثابهٔ سیستم
در چارچوب رویکرد سیستمی، بنگاه یک سیستم پیچیده است که شامل عناصر متعدد بههمپیوستهای چون منابع مادی، منابع انسانی، اطلاعات، فناوریها و جنبههای اجتماعی میشود. برای عملکرد و توسعهٔ موفق این سیستم، تعامل دقیق اجزای درونی آن و تعامل با محیط خارجی ضروری است. روش مهمی که تعامل مؤثر و هماهنگی این عناصر را تضمین میکند، برنامهریزی است.
سیستم برنامهریزی
رویکرد سیستمی در برنامهریزی بر این فرض استوار است که برنامهریزی بخشی از یک سیستم گستردهتر است که سه مؤلفهٔ اصلی دارد:
- ورودی: منابع اطلاعاتی، مادی و انسانی که برای تهیهٔ برنامه بهکار میروند.
- پردازشگر: فرآیند تهیهٔ برنامه که شامل تحلیل، توزیع منابع و تعیین وظایف میشود.
- خروجی: محصول سیستم برنامهریزی — سندی که همان برنامه یا طرح است و پارامترها و رفتار سیستم تولیدی را برای دورهٔ زمانی مشخصی تعریف میکند.
برنامه پایهای برای کنترل و تنظیم کار بنگاه است و پارامترهای کنترلیای را مشخص میکند که گروه کارکنان بنگاه باید به آنها دست یابند. برنامه مجموعهای از وظایف بههمپیوسته است که موارد زیر را دربرمیگیرد:
برنامه پایهای برای کنترل و تنظیم کار بنگاه است و پارامترهای کنترلیای را مشخص میکند که گروه کارکنان بنگاه باید به آنها دست یابند. برنامه مجموعهای از وظایف بههمپیوسته است که موارد زیر را دربرمیگیرد:
- حجم کارها.
- مهلتهای انجام.
- ترتیب و توالی انجام کارها.
- مصرف منابع (مادی، انسانی، مالی).
- اقدامات اجتماعی.
- تعامل با محیط خارجی (تأمینکنندگان، مصرفکنندگان، نهادهای دولتی).
برنامهریزی در این زمینه به ابزاری مهم برای مدیریت بنگاه و همچنین برای تعامل مؤثر اجزای آن در درون و با محیط خارجی تبدیل میشود. در این میان، شایان ذکر است که برنامهریزی فرآیندی چرخهای است که در آن بر اساس دادههای جاری و تغییرات محیط خارجی، اصلاحاتی در برنامههای از پیش موجود اعمال میشود.
برنامهٔ عملکرد بنگاه
برنامهٔ عملکرد بنگاه در چارچوب سیستم برنامهریزی از طریق سیستم مدیریت اجرا میشود که نظارت بر اجرای برنامه و اصلاح آن را بر عهده دارد. سیستم مدیریت حفظ پارامترهای تعیینشده توسط برنامه را در محدودهٔ مطلوب تضمین میکند و از روشهای مدیریتی چون بازخورد، پایش و اصلاح انحرافات بهره میگیرد. این عناصر مدیریتی عملکرد صحیح بنگاه را در شرایط عدمقطعیت و تغییرات محیط خارجی تضمین میکنند که جنبهای کلیدی در نظریهٔ مدیریت به شمار میآید.
نظریهٔ رویکرد سیستمی و مدیریت
رویکرد سیستمی و نظریهٔ مدیریت ارتباط تنگاتنگی با فرآیند برنامهریزی دارند. رویکرد سیستمی بنگاه را بهمثابهٔ سیستمی مینگرد که از عناصر متعدد بههمپیوسته تشکیل شده و هر یک از آنها بر نتیجهٔ کلی تأثیر میگذارد. در حالی که نظریهٔ مدیریت توجه را بر فرآیند تصمیمگیری و اقدامات سازمانی معطوف به تحقق اهداف متمرکز میسازد.
کاربرد رویکرد سیستمی در برنامهریزی امکان شناسایی وابستگیهای متقابل میان عناصر بنگاه، بهینهسازی استفاده از منابع و بهحداقلرساندن خطرات مرتبط با تغییرات محیط خارجی را فراهم میآورد.
همچنین ببینید
- مدیریت پروژه
- نظریهٔ سیستمها
- رویکرد سیستمی