PERT-methode
PERT (Engels: Program Evaluation and Review Technique, «techniek voor evaluatie en herziening van programma's») — een methode voor netwerkplanning en projectmanagement voor het analyseren van de volgorde van werkzaamheden en het schatten van de waarschijnlijke doorlooptijden van een project bij onzekere activiteitsdurations. De methode maakt gebruik van driepuntschattingen en statistische aggregatie, waardoor de verwachte eindtijd en de kans om de deadline te halen kunnen worden berekend[1][2].
Geschiedenis
PERT werd in 1958 ontwikkeld in opdracht van de Amerikaanse marine (het Polaris-programma) met medewerking van Booz Allen Hamilton en Lockheed. Vrijwel tegelijkertijd stelde DuPont samen met Remington Rand de deterministische methode van het kritieke pad (CPM) voor. PERT verspreidde zich snel in de industrie en de publieke sector als instrument voor de planning van O&O en complexe technische programma's[2][3].
Basisconcepten
Het PERT-model maakt gebruik van gebeurtenissen (mijlpalen, zonder duur) en activiteiten (met duur en resourceverbruik). Activiteiten verbinden gebeurtenissen tot een gerichte graaf; reeksen van activiteiten vormen paden. De langste reeks op basis van verwachte duur — het kritieke pad — bepaalt de minimaal mogelijke projectduur. Tijdsreserve (slack/float) — de toelaatbare vertraging van een niet-kritieke activiteit zonder verschuiving van de einddatum[2].
PERT-netwerkdiagram
Gebeurtenissen worden weergegeven als knopen, activiteiten als bogen daartussen. De beginknoop heeft geen inkomende bogen, de eindknoop geen uitgaande. De vroege/late start- en eindtijden van activiteiten worden berekend via een voorwaartse en achterwaartse doorloop van de graaf; op basis hiervan worden de reserves en het kritieke pad bepaald[3].
Tijdschatting en probabilistisch model
Het kenmerkende aspect van PERT is de driepuntschatting van de duur van elke activiteit:
- optimistisch to — minimaal mogelijke tijd onder de best mogelijke omstandigheden;
- meest waarschijnlijk tm — verwachte duur bij een normaal verloop van de werkzaamheden;
- pessimistisch tp — maximale tijd bij ongunstige omstandigheden[1].
Verwachte activiteitsduur (klassieke PERT-schatting):
- te = ( to + 4·tm + tp ) / 6[2].
Vereenvoudigde driepuntschatting (driehoeksverdeling):
- te = ( to + tm + tp ) / 3[2].
Variantie van de activiteitsduur:
- σ2 = ( ( tp − to ) / 6 )2[1].
De variantie van de projectduur langs het kritieke pad is gelijk aan de som van de varianties van de activiteiten op dat pad; de standaarddeviatie van het project:
- σproj = √( Σ σi2 ).
De kans op voltooiing vóór een gegeven tijdstip T wordt geschat via de normale benadering:
- Z = ( T − μcrit ) / σproj, waarbij μcrit de som van te langs het kritieke pad is[2].
Toepassingen
PERT is in de eerste plaats gericht op het beheren van doorlooptijden onder grote onzekerheid en wordt veelvuldig toegepast bij O&O, defensie- en ruimtevaartprogramma's, complexe EPC-projecten, IT en logistiek. De methode is beschreven in handboeken voor systeemengineering en projectmanagement (NASA SE Handbook, PMBOK Guide)[4][5].
Voordelen
- Overzichtelijke weergave van afhankelijkheden, voorrangsrelaties en parallellisme van activiteiten[3].
- Identificatie en visualisatie van het kritieke pad; focus van managementaandacht op knelpunten[2].
- Probabilistische schatting van doorlooptijden en het risicoprofiel van het project; berekening van de kans om de deadline te halen[1].
- Mogelijkheid tot vroegtijdige analyse van tijdsreserves en versnellingsscenario's (crashing/fast-tracking) in combinatie met CPM[2].
Beperkingen
- Bij grote projecten kan het netwerk honderden tot duizenden activiteiten omvatten en gespecialiseerde software vereisen voor een bruikbare visualisatie[3].
- Klassiek PERT houdt geen rekening met resourcebeperkingen en gaat uit van onafhankelijkheid van activiteitsdurations; in de praktijk wordt deze aanname vaak geschonden[2].
- De normale benadering en de keuze van distributieparameters kunnen leiden tot een vertekende schatting van de totale projectduur, met name bij uitgesproken asymmetrie van de activiteitsdurations[1].
Relatie en vergelijking met andere benaderingen
- Methode van het kritieke pad (CPM) — deterministische durations met nadruk op kosten-/tijdanalyse; PERT vult CPM aan met een schatting van de onzekerheid[2].
- Gantt-diagram — kalendermatige visualisatie van het tijdschema; wordt vaak samen met PERT/CPM gebruikt voor het bewaken van datums[3].
- Netwerkplanning — een overkoepelende groep methoden, inclusief PERT/CPM.
Zie ook
- Methode van het kritieke pad (CPM)
- Gantt-diagram
- Netwerkplanning
Literatuur
- Malcolm, D. G. et al. (1959). Application of a Technique for Research and Development Program Evaluation. Operations Research. doi:10.1287/opre.7.5.646. [6]
- NASA. Systems Engineering Handbook, NASA/SP‑2016‑6105 Rev2. [7]
- PMI. A Guide to the Project Management Body of Knowledge (PMBOK® Guide). [8]
- «Program Evaluation and Review Technique». Wikipedia (en). [9]
- «PERT». Wikipedia (ru). [10]
Noten
- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Malcolm, D. G.; Roseboom, J. H.; Clark, C. E.; Fazar, W. (1959). «Application of a Technique for Research and Development Program Evaluation». Operations Research, 7(5), 646–669. doi:10.1287/opre.7.5.646. [1]
- ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 «Program Evaluation and Review Technique». Wikipedia (en). [2]
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 «PERT». Википедия (рус.). [3]
- ↑ NASA Systems Engineering Handbook, NASA/SP‑2016‑6105 Rev2. NASA. [4]
- ↑ A Guide to the Project Management Body of Knowledge (PMBOK® Guide). PMI. [5]