Normen voor systeemengineering

Normen voor systeemengineering vormen een geheel van internationale, nationale en bedrijfsspecifieke normatieve documenten die de processen, methoden en eisen vastleggen die worden toegepast in systeemengineering gedurende alle fasen van de levenscyclus van systemen.

Doelen en doelstelling

De voornaamste taken van normen voor systeemengineering zijn:

• formalisering van systeemengineeringprocessen;
• waarborgen van compatibiliteit tussen de verschillende projectdeelnemers;
• beheer van eisen, configuratie, kwaliteit en risico's;
• waarborgen van herhaalbaarheid, efficiëntie en robuustheid van engineeringactiviteiten;
• integratie met andere disciplines (software-engineering, projectmanagement, verificatie en validatie, enz.).

Belangrijkste internationale normen

• ISO/IEC/IEEE 15288: De norm beschrijft de levenscyclusprocessen van systemen, inclusief technische, beheers- en ondersteunende processen.
• ISO/IEC/IEEE 12207: De norm beschrijft de levenscyclusprocessen van software en wordt vaak samen met ISO/IEC/IEEE 15288 toegepast.
• INCOSE SE Handbook: Het handboek voor systeemengineering van de International Council on Systems Engineering (INCOSE), afgestemd op ISO 15288.

Nationale en sectorale normen

• ГОСТ Р 57185:2016 — Levenscyclus van systemen. Processen van systeemengineering.

Toepassing van normen

De toepassing van normen voor systeemengineering is vereist bij:

• de ontwikkeling en integratie van complexe technische systemen;
• het ontwerpen van kennisintensieve en kritisch belangrijke objecten;
• de uitvoering van contracten voor overheids- en internationale organisaties;
• certificering van processen en naleving van kwaliteitseisen.

Samenhang met andere gebieden

Normen voor systeemengineering worden afgestemd op en geïntegreerd met:

• projectmanagementnormen (bijv. ISO 21500, PMBOK);
• kwaliteitsnormen (bijv. ISO 9001);
• risicobeheernormen (bijv. ISO 31000);

Zie ook

• Systeemengineering
• Levenscyclus van een systeem
• INCOSE
• Eisenbeheer